Posts from November 2017

110 of 25 items

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 25. «ՀԱՎԱՏ՝ ՆԵՐԿԱ, ՀՈՒՅՍ՝ ԱՊԱԳԱ»

by admin

Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը Եբրայեցիներին 11-րդ գլխում մենք գտնում ենք հավատի սահմանումը։ Հավատը միակ բառն է, որի սահմանումը պարզորոշ կերպով ձևակերպված է Աստվածաշնչում։ «Հավատն էլ հուսացված բաների հաստատումը ու չերևացող բաների ապացույցն է» (Եբրայեցիներին 11:1)։ Այստեղ հավատի և հույսի միջև հարաբերություն ենք տեսնում։ Հավատն այստեղ է և հիմա է, իսկ հույսը ապագայի համար […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 24. «ԱՆԽԱՓԱՆ ՀԱՎԱՏ»

by admin

Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը Մենք պետք է շեշտենք հավատի կենսական կարևորությունը։ Ես քեզ կասեմ, այն, ինչ Հիսուսն ասաց Պետրոսին. «Բայց ես քեզ համար աղոթեցի, որ քո հավատը չպակասի» (Ղուկաս 22:32)։ Հավատը գլխավոր պարտադիր պայմանն է Աստծուն պատկանելու և զավակ լինելու Աբրահամին, ով «ով թլփատության հայր է ոչ միայն նրանց, ովքեր թլփատությունից են, այլ […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 23. «ՃԱԿԱՏԱՄԱՐՏ ԽՈՍՏՄԱՆ ՀԱՄԱՐ»

by admin

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 23. «ՃԱԿԱՏԱՄԱՐՏ ԽՈՍՏՄԱՆ ՀԱՄԱՐ» Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանություն։ Ամեն անգամ, երբ բժշկության ծառայություն եմ անցկացրել, սովորաբար խնդրել եմ մարդկանց, որ վերոնշյալ դավանությունն անեն, որպեսզի այն նրանց պատրաստ դարձնի բժշկության համար։ Թույլ տվեք բացատրել։ Եթե երիկամների խնդիր ունեք, ապա պետք է դավանեք. «Հիսուսն ինքը (հիշե՛ք, որ շեշտը նրա վրա է) վերցրեց իմ տկարություններն […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 22. «ՀԱՄՈԶՎԱԾ ԼԻՆԵԼ»

by admin

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 22. «ՀԱՄՈԶՎԱԾ ԼԻՆԵԼ» Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը։ Ճիշտ դավանություն անելու և այն անսայթաք ու պինդ բռնելու սկզբունքի հետ կապված՝ եկե՛ք նայենք Աբրահամի օրինակին, ինչպես որ Պողոսը պատկերում է նրան։ Աբրահամը լավագույն օրինակներից մեկն է, ով անսայթաք մնաց։ Ինչպես Պողոսն էգրում. «Եվ հավատով չթուլացավ, այսինքն՝ իր մարմնին չնայեց, որ արդեն մեռած էր՝ ինքը […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 21. «ՈԼՈՐՏ, ՈՐԸ ՉԻ ՓՈՓՈԽՎՈՒՄ»

by admin

Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը Հավատի և երևույթի միջև կապ չկա։ Սովորական մարդն ապրում է երևույթով՝ վստահելով իր զգայարաններին և հավատալով միայն նրան, ինչ իր զգայարաններն են ասում։ Սակայն քրիստոնեական կյանքում՝ հոգևոր կյանքում, մենք չպետք է վստահենք մեր զգայարաններին։ 2-րդ Կորնթացինորին 5:7-ն ասում է մեզ. «Որովհետև հավատով ենք ընթանում և ոչ թե երևույթով»։ Մենք […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 20. «ԱՆՍԱՅԹԱՔ»

by admin

Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը Եբրայեցիներին 3:1-ը մեզ խրատում է, որ ճիշտ դավանություն անենք։ Այնուհետև, Եբրայեցիներին 4:14-ն ասում է, որ մեր «դավանությունը պինդ բռնենք»։ Երբ Աստվածաշունչը Հիսուսին մեր Քահանայապետն է կոչում, մենք անմիջապես գիտակցում ենք, որ մեր անունից արվող նրա ծառայությունը կազմվում է ըստ մեր դավանությունների։ Մեր դավանությունը պինդ բռնել նշանակում է, որ չպետք […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 19. «ՀՈՒՅՍԻ ԿԱՐԵՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆԸ»

by admin

Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը Քրիստոնյաների մեծ մասը հավատի և սիրո վերաբերյալ շատ քարոզներ է լսել, սակայն, շատ դեպքերում, նրանք համեմատաբար քիչ են լսել հույսի մասին։ Ես էլ նման կարգավիճակում էի շատ տարիներ առաջ, երբ մեծապես ունեի Աստծո օգնության կարիքը։ Հավատի վերաբերյալ շատ պատգամներ էի լսել, որոշ քարոզներ էլ՝ սիրո վերաբերյալ, սակայն հատկապես իմ […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 18. «ՀԻՍՈՒՍԻ ԿԵՆԱՐԱՐ ԱՐՅՈՒՆԸ»

by admin

Մոտենանք Սրբարանին Երբ քահանան խնկով և արյունով Սրբարան էր մտնում, նա պետք է յոթն անգամ ցողեր արյունը ողորմության աթոռի վրա, որը քավության պատկերն էր, ինչպես նաև յոթն անգամ՝ ողորմության աթոռի առջև։ Աստծո կանոնակարգը բոլորովին առանձնահատուկ էր. ոչ թե վեցն անգամ, ոչ թե ութն անգամ, այլ՝ յոթն անգամ։ Այնուհետև, Եսայայի գրքում գտնում ենք Հիսուսի զոհաբերության մարգարեական […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 17 . «ԿՅԱՆՔ՝ ԱՐՅԱՆ ՄԵՋ»

by admin

Մոտենանք Սրբարանին։ Հին Կտակարանում Ղևտացիների գիրքը պարունակում է Իսրայելի՝ ահարոնյան քահանայության ծիսակարգերը։ Տերն ասաց. «Որովհետև մարմնի հոգին արյան մեջ է, և Ես ձեզ տվեցի այն, որ սեղանի վրա ձեր հոգիների համար քավություն անեք, որովհետև արյունն է, որ քավություն է անում իր մեջ եղող հոգով» (Ղևտացիներին 17:11)։ Դա մի զարմանահրաշ մարգարեություն է, որը Հիսուսի միջոցով իրականացավ […]

ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 16. «ՅՈԹՆ ԱՆԳԱՄ»

by admin

Մոտենանք Սրբարանին Հին Կտակարանը կանխավ ցույց է տալիս, թե ինչպես պետք է Հիսուսը վճարեր գինը և կատարեր վերջնական զոհաբերությունը։ Այն ցույց է տրվում Քավության օրվա արարողության մեջ, որը մանրամասնորեն նկարագրված է Ղևտացիներին 16-ում։ Քահանայապետը տարին միայն մեկ անգամ պետք է մտներ Սրբարան՝ Սրբության Սրբոց։ Նա պետք է իր հետ երկու բան վերցներ. խնկով լցված բուրվառը, […]