ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ16
- 1Այս խօսեցի ձեզ հետ, որ չ’գայթակղիք։
- 2Իրանց ժողովարաններիցը ձեզ դուրս կ’հանեն. Եւ ժամանակ էլ կ’գայ՝ որ ամեն ով որ սպանէ ձեզ, կ’կարծէ, թէ Աստուծուն պաշտօն է մատուցանում։
- 3Եւ սա կ’անեն ձեզ. Որովհետեւ ոչ Հօրը ճանաչեցին եւ ոչ ինձ։
- 4Այս էլ խօսեցի ձեզ հետ, որ երբոր ժամանակը գայ, սորանք յիշէք, թէ ես ասեցի ձեզ։ Բայց այս բաներն սկզբիցը չ’ասեցի ձեզ. Որովհետեւ ես ձեզ հետ էի։
- 5Բայց հիմա ինձ ուղարկողի մօտ եմ գնում. Եւ ձեզանից ոչ մէկը չէ հարցնում ինձ, թէ Ո՞ւր ես գնում։
- 6Այլ որովհետեւ այս բաները խօսեցի ձեզ հետ, տրտմութիւնը լցրեց ձեր սիրտը։
- 7Բայց ես ճշմարտութիւնն եմ ասում ձեզ, թէ լաւ է ձեզ համար, որ ես գնամ. Որովհետեւ եթէ չ’գնամ, Մխիթարիչը չի գալ ձեզ մօտ. բայց եթէ գնամ, նորան կ’ուղարկեմ ձեզ մօտ։
- 8Եւ նա՝ երբոր գայ՝ աշխարհքին կ’յանդիմանէ մեղքի համար, եւ արդարութեան համար, եւ դատաստանի համար։
- 9Մեղքի համար, որովհետեւ ինձ չեն հաւատում։
- 10Արդարութեան համար, որովհետեւ ես իմ Հօր մօտ եմ գնում, եւ ինձ այլ եւս չէք տեսնիլ։
- 11Եւ դատաստանի համար, որովհետեւ այս աշխարհքի իշխանը դատապարտուած է։
- 12Տակաւին շատ բան ունիմ ձեզ ասելու, բայց հիմա չէք կարող տանիլ։
- 13Բայց երբոր նա՝ ճշմարտութեան Հոգին կ’գայ, նա կ’առաջնորդէ ձեզ ամեն ճշմարտութեան մէջ. Որովհետեւ իր անձիցը չի խօսիլ, այլ ինչ որ կ’լսէ՝ կ’խօսի, եւ գալու բաները կ’պատմէ ձեզ։
- 14Նա ինձ կ’փառաւորէ, որովհետեւ իմիցը կ’առնէ եւ կ’պատմէ ձեզ։
- 15Ամեն ինչ որ Հայրն ունի՝ իմն է. Նորա համար ասեցի ձեզ, թէ իմիցը կ’առնէ եւ կ’պատմէ ձեզ։
- 16Մի քիչ ժամանակ էլ, եւ չէք տեսնիլ ինձ. Եւ դարձեալ մի քիչ, եւ կ’տեսնէք ինձ. որովհետեւ ես Հօր մօտ եմ գնում։
- 17Նորա աշակերտներից ոմանք իրար ասում էին. Սա ի՞նչ է, որ ասում է մեզ. Մի քիչ ժամանակ՝ եւ չէք տեսնիլ ինձ, եւ դարձեալ մի քիչ, եւ կ’տեսնէք ինձ. Եւ, թէ Ես Հօր մօտ եմ գնում։
- 18Եւ ասում էին. Ի՞նչ է այն որ ասում է՝ Քիչ ժամանակ. Մենք չ’գիտենք, թէ ինչ է խօսում։
- 19Եւ Յիսուսը իմացաւ, որ ուզում էին հարցնել իրան, եւ ասեց նորանց. Դորա՞ համար էք հարցնում իրար, որ ասեցի, թէ Մի քիչ ժամանակ, եւ չէք տեսնիլ ինձ, եւ դարձեալ մի քիչ, եւ կ’տեսնէք ինձ։
- 20Ճշմարիտ ճշմարիտ ասում եմ ձեզ. Որ դուք լաց կ’լինիք եւ կ’ողբաք եւ աշխարհքը կ’ուրախանայ. Դուք կ’տրտմիք, այլ ձեր տրտմութիւնն ուրախութիւն կ’լինի։
- 21Կինը, երբոր ծնում է, տրտմութիւն ունի, որ նորա ժամանակը հասել է, բայց երբոր երեխան ծնեց, նեղութիւնն էլ չէ յիշում այն ուրախութեան համար, որ մի մարդ ծնուեցաւ աշխարհքի մէջ։
- 22Եւ դուք էլ հիմա տրտմութիւն ունիք, բայց դարձեալ կ’տեսնեմ ձեզ, եւ ձեր սիրտը կ’ուրախանայ. Եւ ձեր ուրախութիւնը ոչ ոք չի առնիլ ձեզանից։
- 23Եւ այն օրը ոչինչ չէք հարցնիլ ինձ. Ճշմարիտ ճշմարիտ ասում եմ ձեզ, թէ ինչ որ Հօրիցը խնդրէք իմ անունովը, կ’տայ ձեզ։
- 24Մինչեւ հիմա ոչինչ չ’խնդրեցիք իմ անունովը. Խնդրեցէք եւ կ’առնէք, որ ձեր ուրախութիւնը կատարեալ լինի։
- 25Այս բաներն առակներով խօսեցի ձեզ հետ. Բայց ժամանակ կ’գայ, որ էլ առակով չեմ խօսիլ ձեզ հետ. Այլ յայտնապէս կ’պատմեմ ձեզ Հօր համար։
- 26Այն օրումն իմ անունովը կ’խնդրէք. Եւ չեմ ասում ձեզ, թէ ես ձեզ համար կ’աղաչեմ Հօրը։
- 27Նորա համար որ Հայրն ինքը սիրում է ձեզ. Որովհետեւ դուք ինձ սիրել էք եւ հաւատացել էք, թէ ես Աստուածանից դուրս եկայ։
- 28Հօրիցը դուրս եկայ եւ եկայ աշխարհք. Դարձեալ թողում եմ աշխարհքը եւ գնում եմ Հօր մօտը։
- 29Աշակերտները նորան ասեցին. Ահա հիմա յայտնի ես խօսում, եւ ոչ մի առակ չես ասում։
- 30Հիմա գիտենք, որ դու բոլորը գիտես. Եւ պէտքդ չէ, որ մէկը հարցնէ քեզ. Սորանով հաւատում ենք, թէ դու Աստուածանից դուրս եկար։
- 31Յիսուսը պատասխանեց նորանց. Հիմա հաւատում է՞ք։
- 32Ահա ժամանակ կ’գայ, եւ հիմա եկած է, որ ամեն մէկդ կ’ցրուիք իր տեղը, եւ ինձ մինակ կ’թողէք. բայց ես մինակ չեմ. Որովհետեւ Հայրն ինձ հետ է։
- 33Այս բաները խօսեցի ձեզ հետ, որ ինձանում խաղաղութիւն ունենաք. աշխարհքումը նեղութիւն կ’ունենաք. բայց քաջացէք, ես յաղթել եմ աշխարհքին։