ԵԶԵԿԻԵԼ15
- 1Եւ Տիրոջ խօսքը եղաւ ինձ ասելով.
- 2Մարդի որդի, ի՞նչ աւելի է որթը միւս ամեն փայտերից, որթի ճիւղը որ անտառի ծառերի մէջ է։
- 3Մի՞թէ նորանից փայտ կ’առնուի մի բանի գործածելու համար, կամ թէ նորանից մի ցից կ’առնուի՞ նորանից որ եւ է աման կախելու համար։
- 4Ահա կրակի մէջ է գցվում այրուելու համար. Նորա երկու ծայրերն էլ կ’ուտէ կրակը, եւ մէջը կ’այրուի. Միթէ նա պիտանի՞ է մի բանի։
- 5Ահա նա ամբողջ եղած ժամանակը մի բանի օգուտ չ’ունի. Ուր մնաց որ կրակը նորան ուտէ, եւ նա այրուած լինի. Մի՞թէ նա էլ մի բանի օգուտ կ’ունենայ։
- 6Սորա համար այսպէս է ասում Տէր Եհովան. Ինչպէս որ է որթի փայտը անտառի փայտերի մէջ, որ տուել եմ կրակին այրելու համար, նոյնպէս էլ տուի Երուսաղէմի բնակիչները։
- 7Եւ իմ երեսը պիտի ուղղեմ դէպի նորանց. նորանք մէկ կրակիցը դուրս կ’գան եւ միւս կրակը կ’ուտէ նորանց, եւ դուք կ’իմանաք, թէ ես եմ Տէրը, երբոր երեսս ձեր վերայ ուղղած կ’լինեմ։
- 8Եւ այս երկիրը ամայի պիտի անեմ, նորանց արած անհաւատարմութեան համար, ասում է Տէր Եհովան։