ՀԵՍՈՒ17
- 1Եւ Մանասէի ցեղի վիճակը եղաւ սա, որ Յովսէփի անդրանիկն էր. Մանասէի անդրանիկը Մաքիր Գաղաադի հայրը՝ որովհետեւ մի պատերազմող մարդ էր՝ Գաղաադն ու Բասանը նորանը եղաւ:
- 2Եւ Մանասէի միւս որդկանցն Աբիեզերի որդկանցը, Քեղեքի որդկանցը, Ասրիելի որդկանցը, Սիւքեմի որդկանցը, Ոփերի որդկանցը, եւ Սեմիդայի որդկանցն իրանց տոհմերի համեմատ ժառանգութիւն եղաւ: Սորանք էին Յովսէփեան Մանասէի արու զաւակներն իրանց տոհմերի համեմատ:
- 3Եւ Մանասէի որդիի Մաքիրի որդիի Գաղաադի որդիի Ոփերի որդի Սալպաադը տղերք չ’ունէր, այլ միայն աղջկերք, եւ նորա աղջկերանց անունները սորանք են. Մաալա, Նուա, Էգղա, Մեղքա եւ Թերսա:
- 4Սորանք ներկայացան Եղիազար քահանայի առաջը, Նաւեան Յեսուի առաջը եւ իշխանների առաջը եւ ասեցին. Տէրը Մովսէսին հրամայեց որ մեր եղբայրների միջում մեզ ժառանգութիւն տայ: Եւ Յեսուն Տիրոջ հրամանովը նորանց հօրեղբայրների միջում նորանց ժառանգութիւն տուաւ:
- 5Եւ Մանասէի համար Յորդանանի այն կողմին տասը բաժին ընկաւ բացի Գաղաադի եւ Բասանի երկրիցը.
- 6Որովհետեւ Մանասէի աղջկերքը նորա որդկանց միջում ժառանգութիւն առան եւ Գաղաադի երկիրը Մանասէի միւս որդկանցն եղաւ:
- 7Եւ Մանասէի սահմանը եղաւ. Ասերիցը մինչեւ Մաքմեթաթ, որ Սիւքեմի դիմացն է, եւ այս սահմանը գնում է դէպի աջ կողմը մինչեւ Թափուայի աղբիւրի բնակողները:
- 8Թափուայի երկիրը Մանասէինը եղաւ, եւ Մանասէի սահմանի վերայ եղող Թափուան Եփրեմի որդկանցն եղաւ:
- 9Եւ այս սահմանը իջնում է Կանայ հեղեղատը, դէպի հեղեղատի հարաւային կողմը Մանասէի քաղաքներն են. եւ Մանասէի սահմանը հեղեղատի հիւսիսային կողմից գնալով ծովն է հասնում:
- 10Հարաւային կողմը Եփրեմինը, եւ հիւսիսային կողմը Մանասէինը լինելով նորանց սահմանը ծովը եղաւ. եւ հիւսիսային կողմիցը դպչում էին Ասերին, եւ արեւելեան կողմիցն՝ Իսաքարին:
- 11Եւ Իսաքարի ու Ասերի մէջ՝ Մանասէինն էին Բեթսան եւ նորա գիւղաքաղաքները, եւ Յեբղաամ եւ նորա գիւղաքաղաքները, եւ Դովրի բնակիչները եւ նորա գիւղաքաղաքները, եւ Ենդովրի բնակիչները եւ նորա գիւղաքաղաքները, եւ Թանաքի բնակիչները եւ նորա գիւղաքաղաքները, Մակեդդովի բնակիչները եւ նորա գիւղաքաղաքները, այս երեք գաւառը:
- 12Եւ Մանասէի որդիքը չ’կարողացան հալածել այս քաղաքներին. եւ Քանանացիները կամակորութեամբ բնակուեցան այն երկրի մէջ:
- 13Եւ Իսրայէլի որդիքը երբոր ուժովացան, հարկատու արին Քանանացիներին, բայց նորանց բոլորովին չ’հալածեցին:
- 14Եւ Յովսէփի որդիքը Յեսուի հետ խօսեցին եւ ասեցին. Ի՞նչու համար ինձ մէկ վիճակ եւ մէկ բաժին ժառանգութիւն տուիր, եւ ես մի բազմաթիւ ժողովուրդ եմ. որովհետեւ Տէրն ինձ մինչեւ այսչափ օրհնեց:
- 15Եւ Յեսուն նորանց ասեց. Եթէ դու բազմաթիւ ժողովուրդ ես վեր ելիր անտառը եւ այնտեղ քեզ համար տեղ շինիր, Փերեզացիների եւ Ռափայնոց երկրումը, որովհետեւ Եփրեմի սարը քեզ համար նեղ է:
- 16Եւ Յովսէփի որդիքն ասեցին. սարը մեզ համար չէ. եւ երկաթի կառքեր ունին բոլոր Քանանացիները, որ բնակվում են հովտի երկրումը՝ Բեթսանի մէջ եւ նորա գիւղաքաղաքների մէջ, եւ Յեզրայէլի հովտի մէջ:
- 17Եւ Յեսուն Յովսէփի տանը՝ այսինքն Եփրեմի եւ Մանասէի հետ խօսեց եւ ասեց. Դու մի բազմաթիւ ժողովուրդ ես, եւ շատ ոյժ ունես, քեզ մէկ վիճակ չ’լինի.
- 18Այլ սարը քոնը լինի. որովհետեւ անտառ է, նորան շինիր եւ քոնը լինի մինչեւ ծայրը. որովհետեւ դու Քանանացիներին այնտեղից պիտի հալածես, թէեւ նորանք երկաթի կառքեր ունենան եւ զօրաւոր լինեն: