ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 25. «ՄԵՐ ՓԱՍՏԱԲԱՆԸ» Պի՛նդ բռնենք դավանությունը Հիսուսը «մեր դավանության Քահանայապետն» է (Եբրայեցիներին 3:1)։ Մեր դավանությունը Հիսուսին արձանագրում է որպես մեր Քահանայապետ, սակայն հակառակը նույնպես, ցավոք, ճշմարիտ է։ Եթե դավանություն չենք անում, ուրեմն Քահանայապետ չունենք։ Ոչ թե Հիսուսն է դադարում մեր Քահանայապետը լինելուց, այլ մենք չենք հնարավորություն տալիս, որ նա մեր Քահանայապետի ծառայությունն անի։ Նա […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 24. «ԽՈՍՔԵՐ, ՈՐ ԱՍՈՒՄ ԵՆՔ» Պի՛նդ բռնենք դավանությունը Դավանության համար մեկ այլ բառ է վկայությունը։ Հայտնության գրքում կարդում ենք. «Եւ նրանք հաղթեցին նրան (սատանային) Գառան արյունով ու իրենց վկայության խոսքով (Հայտնություն 12:11) ։ Մենք հասկացել ենք, որ սատանային հաղթում ենք, երբ անձնապես վկայում ենք, թե, ըստ Աստծո Խոսքի, Հիսուսի արյունն ինչ է անում մեզ […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 23. «ՃԻՇՏ ԴԱՎԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԱՆԵԼԸ» Պի՛նդ բռնենք դավանությունը Ես կարող եմ «դավանության» պատկերավոր նկարագրությունը տալ մի գրքից, որը վերնագրված է «Չարից մի՛ վախեցիր», և որի հեղինակն է մի աքսորյալ հրեա՝ Նաթան Շարանսկին։ Շարանսկին քրիստոնյա չէր, բայց և այնպես ՊԱԿ-ը (սովետական գաղտնի ոստիկանություն) ձերբակալեց նրան և ինը տարվա տառապանքի մատնեց։ Երբ կարդացի նրա պատմությունը, ՊԱԿ-ի մեջ […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 22. «ՄԵՐ ԴԱՎԱՆՈՒԹՅԱՆ ՔԱՀԱՆԱՅԱՊԵՏԸ» Պի՛նդ բռնենք դավանությունը Հիսուսի կարգավիճակը՝ որպես Քահանայապետ, առնչվում է մեր դավանությանը։ Եկե՛ք Եբրայեցիների գրքից երեք հատված նայենք։ Առաջին, Եբրայեցիներին 3:1-ն ասում է. «Ուստի, սու՛րբ եղբայրներ, երկնային կոչմա՛ն մասնակիցներ, նայեցե՛ք մեր դավանության Առաքյալին ու Քահանայապետին՝ Քրիստոս Հիսուսին»։ Հիսուսն այն Առաքյալն էր, ում Աստված ուղարկեց՝ փրկություն պատրաստելու համար։ Փրկությունը պատրաստելով՝ նա վերադարձավ […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 21. «ՋԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅԱՆ ՊՏՈՒՂԸ» Ջանասե՛ր լինենք Ջանասիրությունը կարող է պտուղ տալ հաղորդակցությունը զարգացնելու միջոցով։ Մենք չպետք է ինքնուրույն ապրենք քրիստոնեական կյանքը։ Սուրբ Գիրքն ասում է, որ բոլորս մեկ մարմնի անդամներ ենք և մեկս մյուսի կարիքն ունենք (տե՛ս, օրինակ, Հռոմեացիներին 12:4-5)։ Ես հաճախ մտածում եմ, թե ինչպես էր Դավիթը դուրս գալիս Գողիաթի դեմ՝ առվից հինգ հարթ […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 20. «ՋԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ ԶԱՐԳԱՑՆԵԼԸ» Ջանասե՛ր լինենք Ջանասիրությունը մի պտուղ է, որը հարկավոր է աճեցնել։ Ահա մի քանի հակիրճ ցուցումներ՝ այն աճեցնելու վերաբերյալ։ 2-րդ Տիմոթեոս 2:6-ում Պողոսն ասում է. «Աշխատող հողագործն առաջ պետք է պտուղից վայելի»։ Այստեղ Պողոսն առաջ է քաշում մի պարզ և էական փաստ. պտուղ աճեցնելը աշխատանք է պահանջում։ Հնարավոր չէ այն առանց որևէ […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ19. «ԱՍՏԾՈ ԽՈՍՏՄԱՆ ԻՐԱԿԱՆԱՑՈՒՄԸ» Ջանասե՛ր լինենք Աստծո խոստումների մեծ մասը պայմանական են։ Այլ կերպ ասած՝ երբ Աստված խոստում է տալիս, ասում է. «Եթե այս անես, ապա Ես էլ այն կանեմ»։ Մենք իրավունք չունենք պահանջելու այդ խոստումը, եթե չենք կատարել Նրա առաջադրած պայմանը։ Կարիք ունենք հասկանալու, որ մեր կյանքում Աստծո խոստումների իրականացումը կախված չէ մեր իրադրություններից, […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 18. «ԱՎԵԼԱՑՆԵԼ ԱՆՁՆԱԿԱՆ ՋԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆԸ» Ջանասե՛ր լինենք Առակների գրքից երկու գեղեցիկ խոսքեր ինձ համար առաջնորդող լույս են եղել։ Այդ երկուսը միասին ամփոփում են ճշմարիտ հարստության և մնայուն կարողության պայմանները։ Պայմաններից մեկը Տերն է կատարում, մյուսը մենք ենք կատարում։ Երկու պայմաններն էլ անհրաժեշտաբար պետք է կատարվեն, որպեսզի մենք արդյունքի հասնենք։ Այն պայմանը, որ Տերն է կատարում, […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 16. «ԱՃԵԼ ԵՎ ԶԱՐԳԱՆԱԼ» Ջանասե՛ր լինենք «Շարունակելով ջանասիրության թեման՝ եկե՛ք քննարկենք, թե այնուհետև ինչ է ասում Եբրայեցիների նամակի հեղինակը. «Եվ փափագում ենք, որ ձեզանից ամեն մեկը նույն ջանքը ցույց տա, որպեսզի հույսը մինչև վերջ հաստատ մնա։ Որպեսզի չթուլանաք, այլ խոստումները ժառանգողներին նմանվող լինեք հավատով ու համբերությամբ»։ Եբրայեցիներին 6:11-12 Մենք ոչ միայն պետք է ջանասեր […]
ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 15. «ՋԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅԱՆ ԿԱՐԵՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆԸ» Ջանասե՛ր լինենք Ջանասիրությունն այն երկրորդ կոչն է, որը գտնում ենք Եբրայեցիներին 4-րդ գլխում․ «Ուրեմն ջանանք այն հանգիստը մտնել, որ միգուցե մեկը նույն անհավատության օրինակի պես ընկնի»։ Եբրայեցիներին 4:11 Ես արդեն նշել եմ, որ այս նախազգուշացումը հիմնված է իսրայելացիների փորձառության վրա, ովքեր Եգիպտոսից դուրս էին եկել և ճանապարհվում էին անապատի միջով։ Նրանց […]