ՍԱՂՄՈՍ127
- 1Եթէ Տէրը չ’շինէ տունը՝ զուր են աշխատում նորա շինողները. եթէ Տէրը չ’պահպանէ քաղաքը՝ զուր է անքուն լինում պահապանը։
- 2Զուր է ձեզ համար կանուխ վեր կենալը՝ ուշ հանգստանալը, դուք որ հացը ցաւով էք ուտում. Ինչու որ նա իր սիրելիին քուն է տալիս։
- 3Ահա որդիքը Տիրոջ ժառանգութիւնն են. Եւ որովայնի պտուղը՝ նորա վարձքը։
- 4Ինչպէս որ նետերը զօրեղ մարդի ձեռքումը, այնպէս են երիտասարդ որդիքը։
- 5Երանի այն մարդին որ իր կապարճը նորանցով լցրեց. Նորանք չեն ամաչիլ երբոր թշնամիների հետ կ’խօսեն դռան մէջ։