ԳՈՐԾՔ ԱՌԱՔԵԼՈՑ26
- 1Այն ամենի համար որի մասին Հրէաները ամբաստանում են ինձանից, ով Ագրիպպաս թագաւոր, իմ անձը երանելի եմ համարում, որ այսօր քո առաջին պատասխան պիտի տամ։
- 2Մանաւանդ որ դու տեղեակ ես Հրէից բոլոր սովորութիւններին եւ խնդիրներին. նորա համար աղաչում եմ, որ համբերութեամբ լսես ինձ։
- 3Արդ իմ կեանքին, որ տղայութիւնիցս հետէ՝ ’ի սկզբանէ իմ ազգի մէջ՝ Երուսաղէմումն եմ եղել, բոլոր Հրէաները տեղեակ են.
- 4Որովհետեւ վաղուց գիտեն, (եթէ կամենան վկայութիւն տալ,) որ ես մեր կրօնքի ճշմարտագոյն կուսակցութեան համեմատ Փարիսեցի եմ ապրել։
- 5Եւ հիմա Աստուածանից մեր հայրերի եղած խոստմունքի յոյսին համար ատեանումը կանգնած դատվում եմ.
- 6Որին մեր տասնեւերկու ցեղը գիշեր եւ ցերեկ անդադար պաշտելով սպասում են հասնել. եւ այդ յոյսի համար ամբաստանվում եմ Հրէաներիցն, ով Ագրիպպաս արքայ։
- 7Ի՞նչ, անհաւատալի՞ բան է երեւում ձեզ, որ Աստուած մեռելներին յարուցանում է։
- 8Եւ հէնց ես ինքս հարկաւոր էի համարում, որ Յիսուս Նազովրեցու անունի հակառակ շատ բաներ գործեմ.
- 9Որ Երուսաղէմումն արի էլ. եւ սուրբերից շատերին ես բանտարկեցի քահանայապետներիցն իշխանութիւն առած, եւ նորանք սպանուելիս հաւանութիւն էի տալիս։
- 10Եւ բոլոր ժողովարաններումը շատ անգամ պատիժ տալով նորանց բռնադատում էի որ հայհոյեն. եւ էլ աւելի նորանց վերայ կատաղած՝ հալածում էի մինչեւ դրսի քաղաքները։
- 11Որով եւ երբոր քահանայապետների իշխանութիւնովը եւ հրամանովը գնում էի Դամասկոս,
- 12Կէս օրուայ ժամանակին ճանապարհի վերայ տեսայ, ով արքայ, որ երկնքիցն արեգակին լոյսիցն աւելի մի լոյս ծագեց իմ չորս կողմովը՝ եւ նորանցով էլ՝ որ ինձ հետ գնում էին։
- 13Եւ երբոր մենք ամենքս գետնի վերայ ընկանք՝ մի ձայն լսեցի, որ Եբրայեցիների բարբառով ինձ ասում էր. Սաւուղ, Սաւուղ, ի՞նչու ես ինձ հալածում. դժուար է քեզ՝ խթանի դէմ քացի տալ։
- 14Եւ ես ասեցի. Դու ո՞վ ես, Տէր. եւ նա ասեց. Ես Յիսուսն եմ, որին դու հալածում ես։
- 15Բայց վեր կաց՝ եւ ոտներիդ վերայ կանգնիր, որովհետեւ նորա համար երեւեցայ քեզ, որ քեզ ձեռս առնեմ պաշտօնեայ եւ վկայ լինելու այն բաներին որ դու տեսար, եւ այն բաներին որոնցով պիտի երեւամ քեզ.
- 16Որ ազատեմ քեզ այդ ժողովրդիցը եւ հեթանոսներիցը. որոնց մէջ ես հիմա քեզ ուղարկում եմ.
- 17Նորանց աչքերը բանալու, եւ խաւարիցը դէպի լոյսը դարձնելու, եւ սատանայի իշխանութիւնիցը դէպի Աստուած. որ նորանք մեղքերի թողութիւն՝ եւ սրբերի հետ ժառանգութիւն առնեն՝ ինձ հաւատալով։
- 18Ուստի, ով Ագրիպպաս արքայ, ես անհնազանդ չ’եղայ այն երկնային տեսիլքին։
- 19Այլ առաջ նորանց՝ որ Դամասկոսումը եւ Երուսաղէմումն էին եւ բոլոր Հրէաստանի երկրումը եւ հեթանոսներին պատմեցի, ապաշխարել եւ դառնալ դէպի Աստուծուն, ապաշխարութեան արժանի գործեր գործելով։
- 20Սորա համար Հրէաներն ինձ տաճարումը բռնելով՝ ուզում էին սպանել։
- 21Իսկ որովհետեւ Աստուածանից ինձ օգնութիւն հասաւ՝ ես մինչեւ այսօր կանգնած վկայում եմ փոքրին եւ մեծին. նորանից դուրս ոչինչ չ’ասելով՝ որ մարգարէները, եւ Մովսէսը խօսեցին այն լինելու բաների համար.
- 22Թէ Քրիստոսը պիտի չարչարուի, եւ նա առաջինը մեռելներից յարութիւն առած՝ լոյս պիտի քարոզէ ժողովրդին եւ հեթանոսներին։
- 23Եւ նա այս պատասխանը տալիս, Փեստոսը մեծ ձայնով ասեց. Գժվում ես, Պօղոս, շատ կարդացողութիւններդ մոլորեցնում են քեզ։
- 24Նա էլ ասեց. Ես չեմ գժվում, ով ազնիւ Փեստոս, այլ ճշմարտութեան եւ զգաստութեան խօսքեր եմ խօսում։
- 25Որովհետեւ թագաւորն էլ այս բաները գիտէ, որի հետ էլ համարձակ խօսում եմ. որովհետեւ չեմ կարծում որ սորանցից մէկն էլ նորանից ծածկուած լինի. որովհետեւ այս բանը անկիւնի մէջ եղած չէ։
- 26Հաւատո՞ւմ ես մարգարէներին, ով Ագրիպպաս արքայ. գիտեմ որ դու հաւատում ես։
- 27Ագրիպպասն էլ Պօղոսին ասեց. քիչ է մնում որ ինձ համոզես որ քրիստոնեայ դառնամ։
- 28Եւ Պօղոսն ասեց. Աստուածանից կ’խնդրէի՝ թէ քիչ թէ շատ՝ ոչ միայն դու, այլ այն ամենն էլ՝ որ այսօր լսում են ինձ, այնպէս լինէին ինչպէս ես եմ, այս կապանքներիցը ջոկ։
- 29Եւ երբոր նա այս ասել էր, վերկացաւ թագաւորը եւ կուսակալը եւ Բերինիկէն, եւ նորանց հետ նստողները.
- 30Եւ գնալիս, իրար հետ խօսում էին եւ ասում թէ Այս մարդը մեռնելու կամ կապանքի արժանի բան չէ գործել։
- 31Բայց Ագրիպպասը Փեստոսին ասեց. Կարելի էր այս մարդին արձակել՝ եթէ դէպի Կայսրը բողոքած չ’լինէր։
- 32Երբոր հրաման եղաւ մեզ, որ նաւով գնանք Իտալիա, Պօղոսին եւ ուրիշ մի քանի կապուածներ էլ տուին մի հարիւրապետի, որի անունը Յուլիոս էր՝ Սեբաստոսի գնդիցը։