ՀՈՒՆՎԱՐԻ 1. «ԳԻՏԵՆԱԼ ԽՈՍՔԸ» Ես անձամբ վկայում եմ սատանայի դեմ այն մասին, թե Հիսուսի արյունն ինչ է անում ինձ համար։ Ես հավատում եմ, որ Տերն Աստվածաշնչի միջոցով ինձ ներքուստ ցույց է տվել, թե մենք ինչպես կարող ենք հաղթել սատանային։ Քրիստոնյաների մեծ մասը գիտի, որ մենք պետք է հաղթենք նրան Գառան արյամբ և մեր վկայության խոսքով։ […]
Համբերությամբ վազենք ասպարեզի ընթացքը Եբրայեցիներին նամակի բաղկացուցիչ թեմաներից մեկը վերաբերում է Քրիստոսի մեջ ունեցած հավատի քո դավանությունից հետ դառնալու վտանգին։ Հինգ տարբեր հատվածներ կան Եբրայեցիների նամակում, որոնք մեզ զգուշացնում են հետ դառնալու վտանգի մասին։ Այս նախազգուշացումները Սուրբ Գրքի ամենախիստ խոսքերից են։ Հետևաբար, բանալի բառերից մեկը, որ Եբրայեցիներին նամակն ընդգծում է, հենց այն բառն է, որը […]
Համբերությամբ վազենք ասպարեզի ընթացքը Եկե՛ք քննարկենք որոշ հասարակ սկզբունքներ, որոնք մեզ կօգնեն համբերություն զարգացնել։ Նախ կարդանք, թե ինչ է գրում Պողոսը Հռոմեացիներին 5:1-2 խոսքերում. «Արդ մենք, հավատով արդարացած լինելով, Աստծու հետ խաղաղությւոն ունենք մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի միջոցով։ Նրա միջոցով հավատով ընդունել ենք այս շնորհի մեջ մտնելն էլ, որի մեջ կանգնած ենք և պարծենում ենք […]
ԴԵԿՏԵՄԲԵՐԻ 7. «ԵՐԿԱՐ, ԴԱՆԴԱՂ ՄՐՑԱՍՊԱՐԵԶ» Համբերությամբ վազենք ասպարեզի ընթացքը Երբ Եբրայեցիներին 12:1-ում ասում է. «Դեն գցենք ամեն ծանրություն», ապա մենք պետք է խորհենք մրցավազքի պայմաններին համապատասխան։ Վազորդը դատարկում է իր գրպանները և հագնում է ամենաթեթև և առաձգական հագուստը. նա մեկ գրամ անգամ ավելորդ ծանրություն չի վերցնում իր վրա։ Որոշ բաներ կան, որոնք իրականում մեղք չեն, […]
ԴԵԿՏԵՄԲԵՐԻ 6. «ՀԱՄԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆ ԱՃԵՑՆԵԼԸ» Համբերությամբ վազենք ասպարեզի ընթացքը Այս դավանությունը մեզ ասում է, որ այս մրցասպարեզում հաղթանակ տանելու համար Եբրայեցիներին 12:1-ում մեկ այլ պայման կա՝ համբերությունը։ Սա մի որակավորում է, որն էական կարևորություն ունի որպես քրիստոնյաներ՝ մեր բնավորության համար, եթե պատրաստվում ենք հասնել իրական հոգևոր հաջողության ու լիության։ Մենք պետք է համբերություն զարգացնենք։ Ո՞րն է […]
Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը Եբրայեցիներին 11-րդ գլխում մենք գտնում ենք հավատի սահմանումը։ Հավատը միակ բառն է, որի սահմանումը պարզորոշ կերպով ձևակերպված է Աստվածաշնչում։ «Հավատն էլ հուսացված բաների հաստատումը ու չերևացող բաների ապացույցն է» (Եբրայեցիներին 11:1)։ Այստեղ հավատի և հույսի միջև հարաբերություն ենք տեսնում։ Հավատն այստեղ է և հիմա է, իսկ հույսը ապագայի համար […]
Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը Մենք պետք է շեշտենք հավատի կենսական կարևորությունը։ Ես քեզ կասեմ, այն, ինչ Հիսուսն ասաց Պետրոսին. «Բայց ես քեզ համար աղոթեցի, որ քո հավատը չպակասի» (Ղուկաս 22:32)։ Հավատը գլխավոր պարտադիր պայմանն է Աստծուն պատկանելու և զավակ լինելու Աբրահամին, ով «ով թլփատության հայր է ոչ միայն նրանց, ովքեր թլփատությունից են, այլ […]
ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 23. «ՃԱԿԱՏԱՄԱՐՏ ԽՈՍՏՄԱՆ ՀԱՄԱՐ» Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանություն։ Ամեն անգամ, երբ բժշկության ծառայություն եմ անցկացրել, սովորաբար խնդրել եմ մարդկանց, որ վերոնշյալ դավանությունն անեն, որպեսզի այն նրանց պատրաստ դարձնի բժշկության համար։ Թույլ տվեք բացատրել։ Եթե երիկամների խնդիր ունեք, ապա պետք է դավանեք. «Հիսուսն ինքը (հիշե՛ք, որ շեշտը նրա վրա է) վերցրեց իմ տկարություններն […]
Անսայթաք և պինդ բռնենք մեր դավանությունը ճիշտ դավանություն անելու և այն անսայթաք ու պինդ բռնելու սկզբունքի հետ կապված՝ եկեք նայենք Աբրահամի օրինակին, ինչպես որ Պողոսը պատկերում է նրան։ Աբրահամը լավագույն օրինակներից մեկն է, որ անսայթաք մնաց։ Ինչպես Պողոսն է գրում․ <<Եվ հավատով չթուլացավ, այսինքն՝ իր մարմնին չնայեց, որ արդեն մեռած էր՝ ինքը հարյուր տարեկան լինելով, […]