ՆԵԵՄԻԱ6
  • 1Եւ երբոր Սանաբաղատը, Տուբիան եւ Արաբացի Գեսամը եւ մեր միւս թշնամիքը լսեցին, որ ես պարիսպը շինեցի, եւ նորանում քանդուած տեղ չէ մնացել (թէեւ մինչեւ այն ժամանակ դռների փեղկերը չէի կանգնեցրել),
  • 2Այն ժամանակ Սանաբաղատը եւ Գեսամը մարդ ուղարկեցին ինձ մօտ եւ ասեցին. Եկ միասին տեսակցուինք Ովնովի դաշտումը՝ գիւղերումը. Բայց նորանք մտածում էին որ ինձ չարութիւն անեն։
  • 3Եւ ես նորանց մօտ պատգամաւորներ ուղարկեցի ասելով. Ես մեծ գործով զբաղուած եմ, եւ չեմ կարող իջնել. Ի՞նչու համար գործը դադարէ, երբոր ես ձգեմ նորան եւ իջնեմ ձեզ մօտ։
  • 4բայց նորանք այս բանովը չորս անգամ ինձ մօտ ուղարկեցին, եւ ես նորանց նոյն խօսքը պատասխանեցի։
  • 5Եւ Սանաբաղատն այս բանովը հինգերորդ անգամ իր ծառային ինձ մօտ ուղարկեց, եւ մի բաց նամակ նորա ձեռքին,
  • 6Նորանում գրուած էր՝ Ազգերի մէջ լսվում է եւ Գեսամն ասում է, որ դու եւ Հրէաները խորհում էք ապստամբուել. Դու նորա համար ես պարիսպը շինում. Եւ դու ուզում ես որ նորանց թագաւորը լինիս. Այսպիսի խօսքերի պէս։
  • 7Նաեւ մարգարէներ ես դրել որ քո ամսին քարոզեն Երուսաղէմումն ասելով. Թագաւո՜ր Հրէաստանում. Եւ արդ այսպիսի խօսքեր պիտի հասնեն թագաւորին. Ուրեմն եկ միասին տեսակցուինք։
  • 8Եւ ես մարդ ուղարկեցի նորա մօտ եւ ասեցի. Այդպիսի բաներ չ’կան, որ դու ասում ես. Այլ դու քո սրտիցն ես հնարել դորան։
  • 9Որովհետեւ նորանք ամենքը մեզ վախեցնում էին, ասելով՝ Նորանց ձեռքերը կ’թուլանայ այդ գործիցը եւ չի կատարուիլ։ բայց դու, ով Աստուած, զօրացրու իմ ձեռքերը։
  • 11Եւ ես ասեցի. Մի՞թէ ինձ նման մարդը կ’փախչի. Եւ ինձ նման ո՞րը կ’գնայ տաճարը որ ողջ մնայ. Ես չեմ գնալ։
  • 12Եւ ես դիտեցի, որ ահա Աստուած չէր նորան ուղարկել. այլ այս մարգարէութիւնը խօսեց ինձ վերայ նորա համար որ Տուբիան եւ Սանաբաղատը նորան վարձել էին։
  • 13Նորա համար էր նա վարձուել, որպէս զի ես վախենամ, եւ այնպէս անեմ ու յանցաւոր լինիմ. Եւ սա նորանց համար առիթ լինի իմ անունը վատաբանելու որ ինձ նախատեն։
  • 14Յիշիր, ով իմ Աստուած, Տուբիային եւ Սանաբաղատին իրանց այս գործերի համեմատ. Նաեւ Նովադիա մարգարէուհիին եւ միւս մարգարէներին որ ինձ վախեցնում էին։
  • 15Եւ պարիսպը լրացաւ Իլուլի քսանեւհինգին՝ յիսունեւերկու օրուայ մէջ։
  • 16Եւ երբոր մեր բոլոր թշնամիքը լսեցին, վախեցան մեր շուրջը գտնուող բոլոր ազգերը. Եւ շատ ցածացան իրանց աչքերի առաջին եւ իմացան, որ մեր Աստուածանից եղաւ այս բանը։
  • 17Նաեւ այն օրերը Յուդայի ազնուականները շատ նամակներ էին գրում, որ գնում էին Տուբիային. Եւ Տուբիայինները գալիս էին նորանց։
  • 18Որովհետեւ շատերը կային Յուդայումը որ նորա հետ երդումով կապուած էին, որովհետեւ նա Արահի որդի Սեքենիայի փեսան էր. Եւ նորա որդի Յօհանան առել էր Բարաքիայի որդի Մեսուղամի աղջիկը։
  • 19Նաեւ նորա լաւութիւններն ասում էին իմ առաջին, եւ իմ խօսքերը տանում էին նորան. Տուբիան նամակներ էր ուղարկում ինձ վախեցնելու։
← Ցանկ