ՄԱՏԹԵՈՍ22
- 1Եւ Յիսուսը պատասխանեց եւ դարձեալ խօսեց նորանց հետ առակներով, ասելով.
- 2Երկնքի արքայութիւնը նմանեցաւ մի թագաւոր մարդի, որ իր որդուն հարսանիք արաւ։
- 3Եւ իր ծառաներն ուղարկեց՝ որ հարսանիքի կանչեն հրաւիրուածներին. Եւ նորանք չ’կամեցան գալ։
- 4Դարձեալ ուրիշ ծառաներ ուղարկեց եւ ասեց. Ասեցէք հրաւիրուածներին, ահա իմ ճաշը պատրաստեցի. իմ արջառները եւ մսացուները մորթուած են, եւ բոլորը պատրաստ է. Եկէք հարսանիքը։
- 5Իսկ նորանք անհոգ լինելով՝ գնացին մէկն իր արտը, միւսն իր առուտուրին։
- 6Եւ մնացածները բռնեցին նորա ծառաներին՝ նախատեցին եւ սպանեցին։
- 7Բայց թագաւորը լսելով բարկացաւ, եւ իր զօրքն ուղարկեց այն սպանողներին սատակեցրեց, եւ նորանց քաղաքն այրեց։
- 8Այն ժամանակ իր ծառաներին ասեց. Հարսանիքը պատրաստ է, բայց հրաւիրուածներն արժանի չէին։
- 9Արդ գնացէք դէպի ճանապարհների անցքերը, եւ ում որ էլ գտնէք, կանչեցէք հարսանիքը։
- 10Եւ այն ծառաները դուրս գնացին ճանապարհները, եւ ժողովեցին ամենին ում որ գտան՝ չարը եւ բարին, եւ հարսանիքը բազմականներով լցուեցաւ։
- 11Բայց երբոր թագաւորը մտաւ՝ որ բազմականներին մտիկ անէ, այնտեղ մի մարդ տեսաւ՝ հարսանիքի հանդերձ չ’հագած.
- 12Եւ նորան ասեց. Ընկեր, ի՞նչպէս մտար այստեղ, որ հարսանիքի հանդերձ չ’ունիս. Եւ նա պապանձուեցաւ։
- 13Այն ժամանակ թագաւորն ասեց ծառաներին. Դորա ոտները եւ ձեռքերը կապեցէք. Վեր առէք դորան դրսի խաւարը գցեցէք. Այնտեղ կ’լինի լացը եւ ատամների կրճտելը։
- 14Որովհետեւ շատեր են կանչուած, բայց քիչեր՝ ընտրուած։
- 15Այն ժամանակ Փարիսեցիները գնացին նորա համար խորհուրդ արին, թէ ի՞նչպէս խօսքով որոգայթ դնեն նորան։
- 16Եւ իրանց աշակերտներին Հերովդէսեանների հետ նորա մօտ ուղարկեցին եւ ասեցին, Վարդապետ, գիտենք որ ճշմարիտ ես՝ եւ Աստուծոյ ճանապարհը սովորեցնում ես ճշմարտութիւնով, եւ ոչ մի մարդից հոգս չ’ունիս. Որովհետեւ մարդի երեսպաշտութիւն չես անում։
- 17Արդ՝ ասիր մեզ, ի՞նչպէս է երեւում քեզ, Կայսրին հարկ տալ պէ՞տք է, թէ չէ։
- 18Եւ Յիսուսը նորանց չարութիւնն իմանալով ասեց. Ի՞նչու էք փորձում ինձ, կեղծաւորներ։
- 19Ցոյց տուէք ինձ հարկի ստակը, եւ նորանք մի դահեկան բերին տուին նորան։
- 20Եւ նորանց ասեց. Այս պատկերը կամ գիրը ո՞ւմն է։ Ասեցին նորան. Կայսեր։
- 21Այն ժամանակ ասեց. Ուրեմն կայսրինը կայսրին տուէք եւ Աստուծունը՝ Աստուծուն։
- 22Եւ լսելով զարմացան. Եւ նորան թողեցին գնացին։
- 23Այն օրը Սադուկեցիները նորա մօտ եկան՝ որ ասում են թէ յարութիւն չ’կայ՝ եւ նորան հարցրին,
- 24Եւ ասեցին. Վարդապետ, Մովսէսն ասեց, Եթէ մի մարդ առանց զաւակի մեռնէ, թող նորա եղբայրը նորա կինն առնէ, եւ իր եղբօր համար զաւակ յարուցանէ։
- 25Հիմա մեզ մօտ եօթը եղբարք կային. Եւ առաջինը կին առաւ եւ մեռաւ, եւ որովհետեւ զավակ չ’ունէր՝ իրան կինը թողեց իր եղբօրը։
- 26Այնպէս էլ երկրորդ եղբայրը եւ երրորդը՝ մինչեւ եօթներորդը։
- 27Եւ ամենից յետոյ կինը մեռաւ։
- 28Հիմա յարութիւնումը այն եօթից որի՞ն կ’լինի կին. Որովհետեւ ամենքը նորան առան։
- 29Յիսուսն էլ պատասխանեց եւ ասեց նորանց. Մոլորուած էք, որ չ’գիտէք գիրքերը, եւ ոչ Աստուծոյ զօրութիւնը։
- 30Որովհետեւ յարութիւնումը ոչ կին են առնում, եւ ոչ մարդի գնում. այլ երկնքումն Աստուծոյ հրեշտակների նման են։
- 31Իսկ մեռելների յարութիւն առնելու համար, չէ՞ք կարդացել այն Աստուածանից ձեզ խօսուածը որ ասում է.
- 32Ես եմ Աբրահամի Աստուածը, եւ Իսահակի Աստուածը, եւ Յակոբի Աստուածը։ Աստուած մեռելների Աստուած չէ, այլ կենդանիների։
- 33Եւ ժողովուրդները լսելով զարմանում էին նորա վարդապետութեան վերայ։
- 34Բայց Փարիսեցիներն երբոր լսեցին, թէ Սադուկեցիներին պապանձեցրեց, հաւաքուեցան մէկտեղ։
- 35Եւ նորանցից մէկը՝ մի օրինական՝ հարցրեց փորձելով նորան եւ ասեց.
- 36Վարդապետ, ո՞ր պատուիրանքն է մեծ օրէնքումը.
- 37Յիսուսն էլ ասեց նորան. Սիրիր քո Տէր Աստուծուն քո բոլոր սրտովը քո բոլոր անձովը եւ քո բոլոր մտքովը։
- 38Սա է առաջին եւ մեծ պատուիրանքը։
- 39Երկրորդն էլ սորան նման. Սիրիր քո ընկերին քո անձի պէս։
- 40Այս երկու պատուիրանքից կախուած են բոլոր օրէնքը եւ մարգարէքը։
- 41Եւ երբոր Փարիսեցիները հաւաքուած էին, Յիսուսը նորանցից հարցրեց եւ ասեց.
- 42Ձեզ ի՞նչպէս է երեւում Քրիստոսի համար. Նա ո՞ւմ որդին է։ Նորան ասեցին. Դաւիթի։
- 43Նորանց ասեց. Ապա ի՞նչպէս Դաւիթը հոգով նորան Տէր է կոչում, ասելով.
- 44Տէրն իմ Տիրոջն ասեց. Իմ աջ կողմը նստիր, մինչեւ քո թշնամիները քո ոտների պատուանդան դնեմ։
- 45Արդ՝ եթէ Դաւիթը նորան Տէր է կոչում, նա ի՞նչպես է նորա որդի։
- 46Եւ ոչ ոք չէր կարողանում մի բան պատասխան տալ նորան. Եւ այն օրից յետոյ էլ մէկը չէր համարձակում նորանից մի բան հարցնելու։