ՄԱՏԹԵՈՍ26
- 1Եւ եղաւ երբոր Յիսուսը այս ամեն խօսքերը վերջացրեց, իր աշակերտներին ասեց.
- 2Գիտէք, որ երկու օրից յետոյ զատիկ կ’լինի. Եւ մարդի Որդին կ’մատնուի խաչուելու։
- 3Այն ժամանակ քահանայապետները եւ դպիրները եւ ժողովրդի ծերերը ժողովուեցան այն քահանայապետի սրահը, որի անունը Կայիափա էր։
- 4Եւ խորհուրդ արին, որ Յիսուսին բռնեն նենգութեամբ եւ սպանեն։
- 5Բայց ասում էին, Այս տօնին ոչ, որ ժողովրդի մէջ խռովութիւն չ’լինի։
- 6Եւ երբոր Յիսուսը Բեթանիա էր՝ Սիմօն բորոտի տանը,
- 7Նորա մօտ մի կին եկաւ, որ մի շիշ ծանրագին իւղ ունէր, եւ նորա գլխի վերայ թափեց, երբոր նա սեղան նստած էր։
- 8Նորա աշակերտներն էլ տեսնելով նեղացան եւ ասեցին. Ի՞նչու եղաւ այդ կորուստը.
- 9Որովհետեւ կարող էր այդ իւղը շատի ծախուիլ եւ աղքատներին տրուիլ։
- 10Յիսուսն էլ իմանալով ասեց նորանց. Ի՞նչու էք այդ կնոջը նեղութիւն տալիս, որ դա մի բարի բան գործեց ինձ վերայ։
- 11Որովհետեւ աղքատներն ամեն ժամանակ ունիք ձեզ հետ. Բայց ինձ միշտ ձեզ հետ չ’ունիք։
- 12Դա այդ իւղն իմ մարմնի վերայ թափելով, իմ թաղուելու մասին արաւ։
- 13Բայց ճշմարիտ ասում եմ ձեզ, ուր որ էլ բոլոր աշխարհքի մէջ այս աւետարանը քարոզուի, կ’խօսուի նա էլ, որ դա արաւ՝ դորա յիշատակի համար։
- 14Այն ժամանակ տասնեւերկուսից մէկը, որ Յուդա Իսկարիովտացի էր ասվում, գնաց քահանայապետների մօտ եւ ասեց.
- 15Ի՞նչ էք կամենում ինձ տալ, եւ ես ձեզ մատնեմ նորան։ Եւ նորանք երեսուն արծաթ կշռեցին տուին նորան։
- 16Եւ նա այնուհետեւ յարմար ժամանակ էր որոնում, որ նորան մատնէ։
- 17Եւ բաղարջակերաց առաջին օրը աշակերտները Յիսուսի մօտ եկան եւ ասեցին նորան, Ո՞րտեղ ես կամենում, որ քեզ համար զատիկը պատրաստենք ուտելու։
- 18Նա էլ ասեց. Գնացէք քաղաքն՝ այսինչի մօտ, եւ ասեցէք նորան. Վարդապետն ասում է՝ Իմ ժամանակը մօտ է. Քեզ մօտ եմ անելու զատիկն իմ աշակերտների հետ։
- 19Եւ աշակերտներն արին ինչպէս Յիսուսը հրամայեց նորանց. Եւ զատիկը պատրաստեցին։
- 20Եւ երբոր իրիկուն եղաւ տասնեւերկուսի հետ սեղան նստեց։
- 21Եւ նորանք ուտելիս, ասեց. Ճշմարիտ ասում եմ ձեզ, որ ձեզանից մէկը կ’մատնէ ինձ։
- 22Եւ նորանց ամեն մէկը շատ տրտմած՝ սկսեցին նորան ասել. Միթէ ե՞ս եմ, Տէր։
- 23Նա էլ պատասխանեց եւ ասեց. Նա որ ինձ հետ իր ձեռքը սկաւառակի մէջ մտցրեց, նա կ’մատնէ ինձ։
- 24Իրաւի մարդի Որդին կ’գնայ, ինչպէս նորա համար գրուած է. Բայց վա՜յ այն մարդին, որի ձեռով մարդի Որդին կ’մատնուի. Լաւ էր նորան, թէ այն մարդը ծնուած չ’լինէր։
- 25Յուդան էլ՝ նորա մատնողը՝ պատասխանեց եւ ասեց. Միթէ ե՞ս եմ, Վարդապետ։ Նորան ասեց, Դու ասեցիր։
- 26Եւ նորանք դեռ ուտում էին, Յիսուսը հացն առաւ եւ օրհնելով կտրեց, եւ աշակերտներին տուաւ եւ ասեց. Առէ՛ք կերէք, այս է իմ մարմինը։
- 27Եւ բաժակն առաւ, գոհացաւ, նորանց տուաւ եւ ասեց. Խմեցէ՛ք դորանից ամենքդ։
- 28Որովհետեւ այդ է իմ արիւնը նոր ուխտի, որ թափվում է շատերի համար ’ի թողութիւն մեղաց։
- 29Միայն ասում եմ ձեզ, թէ Այսուհետեւ որթի այս բերքիցն էլ չեմ խմիլ մինչեւ այն օրը, որ դորան ձեզ հետ նոր կ’խմեմ իմ Հօր արքայութեան մէջ։
- 30Եւ օրհներգելուց յետոյ դուրս ելան Ձիթենեաց սարը։
- 31Այն ժամանակ Յիսուսը նորանց ասեց. դուք ամենքդ այս գիշեր կ’գայթակղիք ինձանից. Որովհետեւ գրուած է՝ Ես հովիւը կ’զարկեմ՝ եւ հօտի ոչխարները կ’ցրուին։
- 32Բայց իմ յարութիւն առնելուցը յետոյ ձեզանից առաջ կ’գնամ Գալիլեա։
- 33Պետրոսը պատասխանեց եւ ասեց նորան. Թէեւ ամենքը գայթակղեն քեզանից, ես երբէք չեմ գայթակղիլ։
- 34Յիսուսը նորան ասեց. Ճշմարիտ ասում եմ քեզ. Այս գիշեր դեռ հաւը չ’խօսած՝ երեք անգամ կ’ուրանաս ինձ։
- 35Պետրոսը նորան ասեց. Եթէ քեզ հետ մեռնելու էլ լինիմ, չեմ ուրանալ քեզ. Այնպէս էլ բոլոր աշակերտներն էին ասում։
- 36Այն ժամանակ Յիսուսը նորանց հետ մի տեղ եկաւ՝ անունը Գեթսեմանի, եւ ասեց աշակերտներին. Այդտեղ նստեցէք, մինչեւ որ ես գնամ աղօթք անեմ այնտեղ։
- 37Եւ Պետրոսին եւ Զեբեդեայի երկու որդկանցն իր հետ առաւ, սկսեց տրտմիլ եւ վշտանալ։
- 38Այն ժամանակ նորանց ասեց. Հոգիս մեռնելու չափ տրտմած է. Այստեղ մնացէք, եւ ինձ հետ արթուն կացէք։
- 39Եւ մի քիչ առաջ գնալով իր երեսի վերայ ընկաւ, աղօթք էր անում եւ ասում. Իմ Հայր, եթէ կարելի է, թող այս բաժակն ինձանից անցնի. Սակայն ոչ թէ ինչպէս ես եմ կամենում, այլ ինչպէս դու։
- 40Եւ աշակերտների մօտ է գալիս, եւ նորանց քնի մէջ է գտնում եւ ասում է Պետրոսին. Այդպէս՝ մէկ ժամ է՞լ չ’կարացիք ինձ հետ արթուն կենալ։
- 41Արթուն կացէք եւ աղօթք արէք, որ փորձութեան մէջ չ’մտնէք. Հոգին յօժար է, բայց մարմինը տկար։
- 42Դարձեալ երկրորդ անգամ Յիսուսը գնաց, աղօթք արաւ՝ եւ ասեց. Իմ Հայր, եթէ կարելի չէ որ այս բաժակն ինձանից անցնի առանց իմ նորան խմելուս, քո կամքը լինի։
- 43Եւ գալով նորանց դարձեալ քնի մէջ է գտնում. Որովհետեւ նորանց աչքերը ծանրացել էին։
- 44Նորանց թողեց՝ դարձեալ գնաց, եւ երրորդ անգամ աղօթք արաւ եւ միեւնոյն խօսքն ասեց։
- 45Այն ժամանակ գալիս է իր աշակերտների մօտ եւ նորանց ասում. Այսուհետեւ քնեցէք եւ հանգստացէք. Որ ահա հասել է ժամը, եւ մարդի Որդին մատնվում է մեղաւորների ձեռը։
- 46Վեր կացէք գնանք, ահա հասաւ ինձ մատնողը։
- 47Եւ նա տակաւին խօսում էր, ահա Յուդան՝ այն տասնեւերկուսից մէկը եկաւ, եւ նորա հետ մեծ ամբոխ սրերով եւ բիրերով՝ քահանայապետների եւ ժողովրդի ծերերի կողմից։
- 48Եւ նորան մատնողը նորանց նշան էր տուել եւ ասել. Որին որ համբուրեմ՝ նա է, նորան բռնեցէք։
- 49Եւ շուտով Յիսուսի մօտ եկաւ եւ ասեց. Բարեւ, վարդապետ. Եւ համբուրեց նորան։
- 50Յիսուսն էլ ասեց նորան. Ընկեր, ի՞նչու համար եկար. Եւ այն ժամանակ մօտ եկան՝ Յիսուսին ձեռք ձգեցին՝ եւ բռնեցին նորան։
- 51Եւ ահա Յիսուսի հետ լինողներից մէկը ձեռքը մեկնեց, իր սուրը հանեց, եւ քահանայապետի ծառային զարկելով ականջը կտրեց։
- 52Այն ժամանակ Յիսուսը նորան ասեց. Սուրդ տեղը դիր. Որովհետեւ բոլոր սուր վեր առնողները սրով պիտի կորչեն։
- 53Կամ կարծո՞ւմ ես թէ չեմ կարող հիմա իմ Հօրն աղաչել, որ հասցնէ ինձ աւելի քան տասնեւերկու գունդ հրեշտակներ։
- 54Բայց ի՞նչպէս կ’կատարուին գրքերը, թէ այսպէս պէտք է լինել։
- 55Այն ժամին Յիսուսն այն ամբոխներին ասեց. Ինչպէս մի աւազակի՞ վերայ սրերով եւ բիրերով դուրս եկաք ինձ բռնելու. Ամեն օր ձեզ մօտ նստում էի եւ տաճարումը սովորեցնում էի, եւ չ’բռնեցիք ինձ։
- 56Բայց այս ամենը եղաւ, որ մարգարէների գրքերը կատարուին։ Այն ժամանակ բոլոր աշակերտները նորան թողեցին փախան։
- 57Բայց նորանք Յիսուսին բռնեցին տարան Կայիափա քահանայապետի մօտ, ուր որ դպիրները եւ ծերերը ժողովուած էին։
- 58Պետրոսն էլ գնում էր նորա ետեւից հեռուանց մինչեւ քահանայապետի սրահը, եւ ներս մտաւ, ծառաների հետ նստեց՝ վերջը տեսնելու։
- 59Բայց քահանայապետները եւ ծերերը եւ բոլոր ատեանը Յիսուսի դէմ սուտ վկայութիւն էին որոնում որ նորան սպանեն, բայց չ’գտան։
- 60Եւ թէպէտ շատ սուտ վկաներ էին եկել, բայց չ’գտան. Վերջապէս երկու սուտ վկաներ առաջ եկան,
- 61Եւ ասեցին. Սա ասեց Ես կարող եմ Աստուծոյ տաճարը քանդել՝ եւ երեք օրումը շինել նորան։
- 62Եւ քահանայապետը վեր կացաւ նորան ասեց. Ոչինչ չե՞ս պատասխանում. Դորանք ի՞նչ են վկայում քեզ դէմ։
- 63Եւ Յիսուսը լուռ էր կենում։ Եւ քահանայապետը պատասխանեց եւ ասեց նորան. Երդում եմ տալիս քեզ կենդանի Աստուծովը որ մեզ ասես, թէ դո՞ւ ես Քրիստոսը Աստուծոյ որդին։
- 64Յիսուսն էլ նորան ասեց. Դու ասեցիր. Սակայն ասում եմ ձեզ, որ հիմիկուց յետոյ կ’տեսնէք մարդի Որդին Զօրութեան աջ կողմը նստած՝ եւ երկնքի ամպերի վերայ գալիս։
- 65Այն ժամանակ քահանայապետն իր հանդերձները պատառեց եւ ասեց թէ Հայհոյեց. Էլ ի՞նչ պէտք են մեզ վկաներ. Ահա հիմա դորա հայհոյանքը լսեցիք։
- 66Ի՞նչպէս է երեւում ձեզ։ Նորանք էլ պատասխանեցին եւ ասեցին. Մահապարտ է։
- 67Այն ժամանակ թքեցին նորա երեսին, եւ բռնցքով ծեծեցին նորան, ոմանք էլ ապտակ տուին նորան, ասելով.
- 68Մարգարէացիր մեզ, Քրիստոս, ո՞վ էր քեզ զարկողը։
- 69Եւ Պետրոսը դուրսը նստած էր սրահումը, եւ մէկ աղախին եկաւ նորա մօտ եւ ասեց. Դու էլ Գալիլեացի Յիսուսի հետ էիր։
- 70Նա էլ բոլորի առաջին ուրացաւ եւ ասեց. Ես չեմ իմանում թէ դու ինչ ես ասում։
- 71Եւ երբոր նա դուրսը բակը գնաց, մի ուրիշը նորան տեսաւ եւ այնտեղ լինողներին ասեց. Սա էլ էր Նազովրեցի Յիսուսի հետ։
- 72Եւ նա դարձեալ ուրացաւ երդումով, թէ Ես այն մարդին չեմ ճանաչում։
- 73Եւ քիչ ժամանակից յետոյ այնտեղ կանգնողները եկան եւ Պետրոսին ասեցին. Ճշմարիտ՝ դու էլ նորանցից ես. Որովհետեւ քո խօսելն էլ յայտնի է անում քեզ։
- 74Այն ժամանակ նա սկսեց անիծել եւ երդուել՝ թէ այն մարդին չեմ ճանաչում, եւ շուտով հաւը խօսեց։
- 75Եւ Պետրոսը յիշեց Յիսուսի այն խօսքն, որ ասեց թէ Հաւը խօսելուց առաջ՝ երեք անգամ կ’ուրանաս ինձ. Եւ դուրս գնաց դառնապէս լացաւ։